बालबालिकाहरूमा परिकल्पनात्मक आमाबाबुको प्रभाव
आधिकारिक अभिभावक एक प्यारेन्डिङ शैली हो जसले उच्च मागहरू र कम जवाफदेहीको विशेषता हो। एक औपचारिक शैलीको साथ आमाबाबुले आफ्ना छोराछोरीहरूको धेरै उच्च अपेक्षा राखेका छन्, तर प्रतिक्रिया र पोषणको मार्गमा धेरै सानो प्रदान गर्दछ। गल्तीहरूलाई कठोर रूपमा सजाय दिइन्छ । जब प्रतिक्रिया उत्पन्न हुन्छ, यो अक्सर नकारात्मक छ। चिनियाँ सजाय र सामान्यतया औपचारिक शैलीमा देखिएका छन्।
संक्षिप्त इतिहास
1 9 60 को दशकमा विकासशील मनोवैज्ञानिक डियाना बाउन्दिनले पूर्वस्कूल-उमेरका बच्चाहरूसँगको अनुसन्धानमा आधारित तीनवटा प्रकारका प्यारेन्टिङ शैलीहरू वर्णन गरे। Baumrind द्वारा पहिचान गरिएको मुख्य पेरिसिङ शैलीहरू प्राधिकारी अभिभावक शैलीको रूपमा चिनिन्छ।
आधिकारिक आमाबाबुले आफ्ना छोराछोरीको उच्च अपेक्षा राखेका छन् र उनीहरूलाई असामान्य रूपमा पछ्याउने धेरै सख्त नियमहरू छन्। बिरिन्दको अनुसार, यी आमाबाबु "आज्ञाकारिता र स्थिति-आधारित हुन्छन्, र तिनीहरूको आदेश बिना स्पष्टीकरणको पालन गर्न चाहन्छन्।"
यस पेरिसिंग शैलीका मानिसहरू अक्सर अनुशासनको सट्टा सजायको प्रयोग गर्छन् तर इच्छुक हुदैनन् वा तिनीहरूका नियमहरू पछि तर्कको व्याख्या गर्न सक्षम छैनन्।
आन्तरिक आमाबाबुहरूको लक्षण
बिर्रिनले विश्वास गरे कि एक बच्चाको जीवनमा आमाबाबुको एक प्रमुख भूमिका उनीहरूको संस्कृतिको मूल्य र अपेक्षाहरूमा समाजवादमा छ। तथापि आमाबाबुले कसरी यो काम पूरा गर्दछन्, तथापि, उनीहरूले आफ्ना छोराछोरीमाथि घुसाउने प्रयासको मात्रामा नाटकीय ढंगले फरक फरक पार्न सक्छन्।
प्राध्यापक दृष्टिकोणले सबैभन्दा नियन्त्रणत्मक शैलीलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। आफ्नै व्यवहारको प्रबन्ध गर्न आत्म-नियन्त्रण र शिक्षाका छोराछोरीहरूलाई मूल्य निर्धारण गर्नुको सट्टा, सामन्तवादी आमाबाबुले अख्तियारको पालनमा ध्यान केन्द्रित गरेको छ। सकारात्मक व्यवहारको इनाम दिनुको सट्टा, आधिकारिक अभिभावकहरूले दुर्व्यवहारको लागि सजायको रूपमा केवल प्रतिक्रिया प्रदान गर्दछ।
यो आधिकारिक अभिभावक को सबै भन्दा सामान्य विशेषताहरु हो:
- अत्याधुनिक आमाबाबु धेरै माग गर्दै हुन्छन्, तर उत्तरदायी छैन। उनीहरूको धेरै नियमहरू छन् र उनीहरूका छोराछोरीको जीवन र व्यवहारको लगभग हरेक पहलले पनि माइक्रामेनजस्ता हुन सक्छ। त्यस्ता नियमहरू जीवनका हरेक पक्षमा लागू हुन्छन्, कसरी उनीहरूले सार्वजनिकमा कार्य गर्नुपर्छ भनेर घरमा व्यवहार गर्ने अपेक्षा गरेको छ। यसको अतिरिक्त, तिनीहरूसँग धेरै अज्ञात नियमहरू छन् जुन बच्चाहरूलाई पछ्याउने आशा गरिन्छ-यद्यपि यी बच्चाहरूले यी "नियमहरू" बारे स्पष्ट निर्देशन गर्न छोडेका छैनन् तापनि। बरु, बालबालिकालाई मात्र थाहा छ कि यो नियमहरू अवस्थित छन्।
- तिनीहरू धेरै गर्मी वा पोषण व्यक्त गर्दैनन्। यो शैलीको साथ आमाबाबु प्रायः चिसो, अनुहार र कठोर देखिन्छ। यो आमाबाबुले प्रोत्साहन र प्रशंसा प्रदान गर्नुको सट्टा तिनीहरूको बच्चाहरु मा नजीगी वा चिन्ता गर्नु पर्ने सम्भव छ। उनीहरु मजा मा अनुशासन मान्छन् र बच्चाहरुलाई मात्र हेर्न सकिन्छ र सुनेको आशा गर्न चाहन्छन्।
- अत्याधुनिक आमाबाबुलाई कम वा कुनै व्याख्याको साथ सजायको प्रयोग गर्दछ। यस शैलीको साथ आमाबाबुले शारीरिक दुर्व्यवहारमा रिजर्भ गर्न कुनै समस्या छैन, जुन प्रायः उत्तीर्ण हुन्छ। सकारात्मक सुदृढीकरणमा भरोसा गर्नुको सट्टा, तिनीहरूले नियमहरू भत्किएको बेला तीव्र र कठोर प्रतिक्रिया गर्छन्।
- तिनीहरू बालबालिका छनौटहरू वा विकल्पहरू दिँदैनन्। अधिवेशनशील आमाबाबुहरूले नियमहरू सेट गरे र "मेरो मार्ग वा राजमार्ग" अनुशासनको बाटोमा छन्। त्यहाँ वार्तालापको लागि थोरै कोठा हो र उनीहरूले आफ्ना छोराछोरीलाई आफ्नै छनौट गर्न तुरुन्तै अनुमति दिन्छन्।
- तिनीहरूसँग दुर्व्यवहारको लागि धैर्य धैर्य छैन। प्राध्यापक आमाबाबुले आफ्ना छोराछोरीहरूलाई अविश्वसनीय व्यवहारमा संलग्न हुन भन्दा राम्रो जान्नुपर्छ। उनीहरूको धैर्यताको कारण उनीहरूको छोराछोरीले केही व्यवहारहरूबाट बच्न र कम ऊर्जालाई भावनाको बारेमा बोल्नुपर्छ भन्ने कुराको धैर्यताको कमी छ।
- अत्याधुनिक आमाबाबुले आफ्ना छोराछोरीलाई राम्रो छनौट गर्न विश्वास गर्दैनन्। आमाबाबुले यस शैलीको साथ उच्च अपेक्षा र सख्त नियमहरू राखेका छन्, उनीहरूले पनि आफ्ना छोराछोरीहरूलाई धेरै स्वतन्त्रता दिन नदिने बताउदैन कि उनीहरूले राम्रो व्यवहार देखाउन र असल छनौट गर्न सक्छन्। बरु उनीहरूको बच्चाहरूले आफ्नै निर्णयहरू गर्नु पर्दछ र ती छनौटहरूको प्राकृतिक परिणामहरू सामना गर्नुको सट्टा, आधिकारिक आमाबाबुले आफ्ना बच्चाहरूलाई हल्लाउनेछन् ताकि उनीहरूले गलत गल्ती गर्दैनन्।
- तिनीहरू वार्तालाप गर्न इच्छुक छैनन्। अत्याधुनिक आमाबाबुले खैरो इलाकाहरूमा विश्वास गर्दैनन्। अवस्था काले र सेतो रूपमा देखा पर्दछ र सम्झौताको लागि कुनै ठाउँ छैन। जब बच्चाहरू नियमहरू सेट गर्न वा निर्णयहरू गर्दा आउँदछ भने बच्चाहरू भन्न वा मत प्राप्त गर्दैनन्।
- उनीहरूले आफ्ना छोराछोरीलाई व्यवहार गर्न उनीहरूलाई बलियो बनाउनलाई शर्म गर्न सक्छन्। अत्याधुनिक आमाबाबुले अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण हुन सक्छ र बच्चाहरूलाई नियम पछ्याउने बलियो बनाउन पनि शर्मको प्रयोग गर्न सक्छ। "तपाई किन सधैँ त्यो गर्नुहुन्छ ?," "" मैले तपाईंलाई कति कुरा बताउन सक्छु ?, "र" तपाईं किन केहि गर्न सक्नुहुन्न? " केवल केहि वाक्यांशहरू जुन यी आमाबाबुले नियमित आधारमा प्रयोग गर्न सक्छन्। बरु उनीहरूको छोराछोरीको आत्म-सम्मान निर्माण गर्ने तरिकाहरू खोज्दा यी आमाबाबुले अक्सर आफ्ना छोराछोरीलाई दुर्व्यवहार गर्ने कुरालाई अझ राम्रो बनाउन भन्ने विश्वास गर्छन्।
प्रभावहरू
अभिभावक शैलीहरू सामाजिक कौशल र अकादमिक प्रदर्शन सहित विभिन्न परिणामहरूसँग सम्बन्धित छन्।
प्राध्यापक आमाबाबुका छोराछोरीले यी प्रभावहरू प्रदर्शन गर्छन्:
- तिनीहरूले आज्ञाकारिता र प्रेमसँग सफलतालाई सम्बोधन गर्छन्
- केही बच्चाहरूले घरमा बाहिर आक्रामक व्यवहार देखाउँछन्
- केही बच्चाहरूले डराउनु वा अरूको वरिपरि शंका गर्न सक्दछन्
- बालबालिकाहरू प्रायः कम आत्म-सम्मान छ
- सामाजिक क्षमताको कमीको कारण बालबालिका सामाजिक परिस्थितिमा कठिनाई छ
- तिनीहरू सजिलै संग अनुकूल हुन्छन्, अझै पनि डिप्रेशन र चिन्ता पनि हुन सक्छ
- तिनीहरू आत्म-नियन्त्रणको साथ संघर्ष गर्न सक्छन् किनकि तिनीहरू कम मात्रामा छनौट र प्राकृतिक परिणामहरूको अनुभव गर्न सक्षम हुन्छन्
किनकि प्राधिकरण आमाबाबुले पूर्ण आज्ञाकारिताको अपेक्षा गर्दछ, यस प्रकारका सेटिङहरूमा उठाइएका बच्चाहरू सामान्यतया निम्न नियमहरूमा धेरै राम्रो छन्। यद्यपि, तिनीहरू आत्म-अनुशासनको कमी हुन सक्छन्। प्राधिकृत आमाबाबुले उठाएका बालबालिकाहरूको विपरीत, प्राध्यापक आमाबाबुले उठाइएका छोराछोरीहरूलाई स्वतन्त्र रूपमा अन्वेषण गर्न र कार्यान्वयन गर्न प्रोत्साहित गरेनन्, त्यसैले उनीहरूले वास्तवमा कसरी आफ्नो सीमा र व्यक्तिगत स्तर कसरी निर्धारण गर्न सिक्न सक्दैनन्। यसले अन्ततः समस्याको सामना गर्न सक्छ जब आमाबाबु वा प्राधिकरणको आंक्रा व्यवहारको निरीक्षण गर्न नजिक छैन।
विकासशील विशेषज्ञहरूले सहमति लिन्छन् कि बालबालिकाको लागि नियम र सीमाहरू महत्त्वपूर्ण छन्, प्रायः विश्वास गर्छन् कि उदारवादी अभिभावक धेरै दण्डित छ र गर्मी, असत्यकालीन प्रेम, र बालबालिकालाई चाहिने सतावटको कमी छ।
बाट एक शब्द
उदारवादी शैली धेरै नियमहरू तर सानो अभिभावक प्रतिक्रियाको विशेषता हो। जबकि एक निश्चित अवस्थामा एक प्राध्यात्मक दृष्टिकोण प्रभावकारी हुन सक्छ कि नियमहरूको कडा अनुपालन चाहिन्छ, यसले parenting को दृष्टिकोणको रूपमा अधिक प्रयोग गर्दा नकारात्मक परिणाम हुन सक्छ।
यदि तपाईंले ध्यान दिनुहुन्छ कि तपाइँको आफ्नै अभिभावक शैली बढी अधिवेशन हुन सक्छ, विचार गर्नुहोस् कि तपाईं आफ्नो बच्चाहरु संग आफ्नो दैनिक कुराकानीमा बढी प्राधिकरण शैली समावेश गर्न सक्नुहुन्छ।
स्रोतहरू
- > Diaconu-Gherasim एलआर, मायनान सी। Parenting शैलियों र शैक्षिक उपलब्धि को धारणा: लक्ष्य अभिविन्यास को मध्यस्थ भूमिका। सिक्न र व्यक्तिगत मतभेद । जुलाई 2016; 49: 378-385। doi: 10.1016 / j.lindif.2016.06.026।
- > मेटजेविक एम, टोडोविक जे, जोवानोभिक एडी। पारिवारिक प्रकार्य र Parenting शैलीको आयामहरूको ढाँचा। प्रोकोडिया - सामाजिक र व्यवहार विज्ञान । अगस्त 25, 2014; 141: 431-437। doi: 10.1016 / j.sbspro.2014.05.075।
- > Santrock JW। जीवन-स्पान विकासको लागि एक प्रमुख दृष्टिकोण। सातौं संस्करण। न्यू यर्क: म्याकग्रे-हिल; 2014।
- > Stassen KB। विकासशील व्यक्ति जीवन को माध्यम ले। 10 औं संस्करण। न्यू यर्क: वर्थ प्रकाशक; 2017।