विकार खाने खाने धेरै रोगहरूले मात्र खानाको सीमित रोकिन्छ। तपाईंको खाना खाने विकार विकसित भएको छ भने, तपाईंले खाद्य पदार्थहरू रोक्न सक्नुभयो जुन तपाईंले सोचेको सोच्नु भएको थियो वा चिनी समावेश भएको थियो। वा शायद तपाईं स्टार्च- वा ग्लुटेन-फ्रि चलाउनुभयो वा "सफा खाने" निर्णय गर्नुभयो। तपाईं शाकाहारी वा परिकार बनाउनु भयो। वा शायद तपाईं सब्जहरु त्याग्दछन् किनभने तपाईं तिनीहरूलाई चिन्ता गर्नुहुन्छ, वा तपाईं आफैलाई डेसर्ट खाने अनुमति दिनुहुन्न किनभने तपाईं विश्वास गर्नुहुन्न तपाईं आफैलाई सामान्य भागमा सीमित गर्न सक्नुहुनेछ।
यदि यी कुनै पनि प्रतिबंध तपाईंको खाने विकारको लक्षण हो भने, रिकभरीले तपाईंलाई आफ्नो खाद्य विविधता बढाउन आवश्यक हुनेछ।
खाद्य सेवन को एक सीमित सीमा को परिणाम पोषण घाटा, तपाईंको शरीर को लागि एक कम वजन को रखरखाव, र बिंगिङ या चोरी को एक चक्र मा फँस रहे हो शामिल हुन सक्छन्। यी मध्ये प्रत्येकले गम्भीर चिकित्सा जटिलताहरूको कारण हुन सक्छ। खाने खालको खानेकुरा बढेको कुनै पनि खाने विकार निदानको बिरामीको लागि प्राथमिक लक्ष्य हो कि एरिरेक्सिया तंत्रिकास , बलिमिया विक्टोरिया, बिंगे खाने विकार, अन्य निर्दिष्ट फिडिंग वा खाने विकार (OSFED) , वा टाढाको रोकथाम खाद्य पदार्थको विकार विकार (ARFID) ।
खाद्य विविधता बढाउनको कारण
त्यहाँ आफ्नो आहार विस्तार गर्न कुनै पनि खाने को लागि धेरै राम्रो कारणहरू छन्, र यसले विशेष रूपमा रिकभरीमा व्यक्तिहरूलाई लागू गर्दछ:
- बिमिमिया र बिंगे खानेको लागि संज्ञानात्मक व्यवहार उपचारमा सफलता अधिक लचीलो खानेकुरा बनिरहेको छ । विकार खाने को लागि संज्ञानात्मक व्यवहार चिकित्सा (सीबीटी) सबै भन्दा बेश्यात्मक र मान्य उपचार बिरिमिया नसोंको र बिंगे खाने विकार हो। यो संज्ञानात्मक मोडेल मा आधारित छ, जो कि पाछन वाला भोजन bingeing र चोरी को एक चक्र को बनाए राख्छ। चक्र तोड्ने उपचार आहार थकान कम गर्न आवश्यक छ। अनुसन्धानले देखाउँछ कि रोगीहरूले बिंगे खाने र चोरीमा लचीला खाने प्रदर्शन प्रदर्शनको आदतलाई अपनाए।
- Anorexia तंत्रिकाको लागि सफल उपचार अधिक विविध आहार संग जोडिएको छ । Anorexia तंत्रिकाको एक महत्वपूर्ण लक्षण एक सीमित आहार हो; यस आहार रेंज को विस्तार एक महत्वपूर्ण उपचार लक्ष्य हो। अनुसन्धानले खुलासा गरेको छ कि जो व्यक्तिहरु एरिरेक्सिया नर्वेरोसाबाट पुनःप्राप्ति गर्न सफल भएमा एकदमै फरक फरक खाना खाए। यसले यो पनि देखाउँछ कि तिनीहरूले खाना खाएका थिए कि वसा र क्यालोरीमा उच्च थिए।
- थप विविध आहारले कुनै पनि खानालाई ओभरट्याउने मौकालाई कम गर्छ जुन पदार्थले अनावश्यक मात्रामा ठूलो मात्रा समावेश गर्दछ । यो लाग््छ कि हरेक हप्ता हामीले नयाँ खाना खोज्न केहि भयानक स्वास्थ्य जोखिम संग सम्बन्धित छ। एक वर्ष यो बेकन थियो। गत वर्षमा, हामीले चिन्ता गर्यौं खतरनाकहरु MSG, सोया, वा माछा मा पारा थिए। यद्यपि यी धेरै जोखिमहरु लाई सम्बोधित गर्न वा सच्चा सच्चाई साबित भएका छन्, उनीहरूको विरुद्धमा फोहोर गर्ने सबै भन्दा राम्रो तरिका तपाईको आहार र कुनै पनि खानाको मध्यम सेवन बढाउनु हो। यसले कुनै पनि पदार्थलाई खतरनाक वा सत्यतामा खतरनाक रूपमा उच्च प्रदर्शनको जोखिम घटाउँछ। सम्भावना छैन, विभिन्न प्रकारका खानेकुरा खानेकुरा राम्रो स्वास्थ्यको लागि आवश्यक सबै पोषक तत्वहरू प्राप्त गर्ने संभावनालाई अधिकतम गर्दछ।
- लचीलापन एक ऊर्जा असंतुलन को संवेदनशील मान्छे को लागि आवश्यक छ , एक आवश्यकता भन्दा कम क्यालोरी मा , ( जस्तै धेरै विकारहरु संग खाने को रोगहरु ) । एक सीमित आहार खाएका व्यक्तिहरूले तिनीहरूको छनौट सीमित हुँदा अपर्याप्त खाना पाउने खतरामा हुन सक्छ। उदाहरणको लागि, अन्तराष्ट्रिय मा एक सडक यात्रा लिनु, जुन केवल एक खाने को विकल्प एक आराम को रोक फास्ट फूड रेस्टुरेन्ट हुन सक्छ, एक व्यक्ति को लागि एक पक्ष सलाद खाने को लागि तैयार गर्न को लागि समस्या हुन सक्छ। पर्याप्त ऊर्जा-घने खाना खाएको असुरक्षा एक ऊर्जा असंतुलन ट्रिगर हुन सक्छ, जसले एक खाने खाडी विकारलाई पुन: सक्रिय पार्न सक्छ।
- एक सीमित प्रकारका खाद्य सेवनले सामाजिक अवधारणाहरू खारेज गर्न सक्छ, जसको धेरै ध्यान केन्द्रित छन् । व्यक्तिहरू जसले विभिन्न सेटिङहरूमा असुविधाजनक खानेकुराहरू र विभिन्न व्यञ्जनहरू खरिद गर्नाले केही गतिविधिहरूमा साथीहरूसँग सामेल हुन सक्नेछैन, वा एक्लै खाना खाने बाध्यता हुन सक्छ। यो प्रतिबन्धले व्यक्तिको मजा गर्न र अरूसँग जडान गर्न सक्ने क्षमतामा सीमित पार्दछ।
- खाद्य सेवनको एक सीमित दायरा तपाइँको संसार हड्ताल गर्न सक्छ । नयाँ खाद्य पदार्थको प्रयोग यात्राको लगभग अयोग्य पक्ष हो, र यो सबैभन्दा धेरै रोमाञ्चक छ। रोगहरु को खाने संग मान्छे जो बीमारी को समयमा यात्रा गर्छन या यहां सम्म कि शुरुवात रिकवरी को समयमा सामान्यतया अपरिचित भोजन संग संघर्ष गर्छन। कसैलाई अद्भुत व्यञ्जनहरूको लागि चिनिने देशहरूमा गएका छन् र यहाँ सम्म कि एक मात्र स्वाद-हराउने अवसरहरू लिईएन!
- एउटै खाना खाने बेला दोहोर्याउनुको साथै सुरक्षाको भावना दिन सक्छ, यो अक्सर प्रायजसो "जलाउने " हुन्छ। खाना खाएर विभिन्न प्रकारका खाना खाएर खानेकुरामा स्वस्थ रुचि राख्दछ। केहि मानिसहरू विकार खाने खाँचो गर्छन् जसले बारम्बार त्यहि खाना खाएको अक्सर प्राय: त्यस खानाको पछाडि रिपोर्ट गर्छ। तिनीहरू खाना खाने र कम सन्तुलनमा कम रुचि रिपोर्ट गर्न पनि जान्छन्। अनुसन्धानले अन्तर्वार्ताको समर्थन गर्दछ कि अधिकांश मानिसहरु छिट्टै पनि उनीहरूको मनपर्ने भोजनको टायर भएमा यो उनीहरूको मात्र छनौट थियो, र वजन कम गर्न पर्याप्त मात्रामा कम हुन सक्छ, जुन रिफल्टको लागि जोखिम बढाउन सक्छ।
सारांशमा, एक प्रतिबन्धित आहार दायराले छोटो अवधिमा एक चिन्ता कम गर्नका लागि हुन सक्छ, यो सान्त्वना यो लागत बिना होइन। जब यो खाना आउँदछ, विविधता न केवल जीवनको मसाला हो, तर रिकभरीमा कुञ्जी समात्न सक्छ।
कसरी खाद्य पदार्थ लचीलापन गर्ने दृष्टिकोण
खाना खाने लचीलापन सामान्यतया रिकभरीका तत्काल लक्ष्यहरू मध्ये एक छैन जबसम्म खाद्य पदार्थहरूको दायरा अत्यन्त सीमित छ, वजन बढ्न महत्त्वपूर्ण छ, र कम से कम लचीलापन मा केहि वृद्धि बिना वजन सम्भव छैन। प्रायः प्रायः लचीलापन बढ्दै जान्छ जब मर्मत खाना अधिक नियमित रूपमा खान्छ।
एकपटक म्यानुअल खाना खाना लचीलापन सुरू गर्न तयार भएपछि, यो निषिद्ध फूडहरूको सूची बनाएर सुरु गर्नु सामान्य छ। यी सामान्यतया खाना खाने वस्तुहरू छन् जसले धैर्यले आफूलाई वा उपभोग गर्न अनुमति दिदैन (वा बिंगेको मा मात्र उपभोग गर्दछ)। अर्को चरण धीरे-धीरे यी खाद्य पदार्थहरूलाई मध्यस्थतामा आहारमा परिचय गराउनु हो। यो एक्सपोजर थेरेपी को एक उदाहरण हो। एक्सपोजर थेरेपीमा, बिरामीहरू परिस्थिति र चीजहरू सामना गर्छन् जसले तिनीहरूलाई चिन्तित बनाउँछ। डरलाग्दो कुरामा बारम्बार जोखिम देखाउने क्रममा, तिनीहरू जान्दछन् कि कुनै पनि खराब हुन्छ र उनीहरूको डर कम हुन्छ। निषिद्ध फूडहरूको एक्सपोजर डरावना हुन सक्छ, तर यो धेरै प्रभावकारी हुन्छ। यसको विपरीत, लामो समय तपाईं केहि चीजबाट बच्न, स्करिअर यो हुन्छ।
हेरचाहका लागि सुझावहरू
यदि तपाइँ एक खाने विकारको साथ बच्चाको हेरचाह गर्दै हुनुहुन्छ भने, तपाईं पनि उनीहरूको आहारको लचीलापन बढाउन मद्दत गर्न चाहानुहुन्छ। तपाईंको बच्चाको लागि लक्ष्य उसलाई खाने वा उसलाई सबै खानेकुरा खाने खालिनु पर्छ जसले खानेकुरा विकारको कुनै पनि संकेतहरू अघि दुई वर्ष लाग्न थाल्छ। पुनःप्राप्तिमा, धेरै आमाबाबुले उनीहरूको छोराछोरीलाई आफ्नो रैटोटोयरबाट बिस्तारै खाना खाएपछि प्रायः दुई वा तीन वर्षसम्म खाना खाने विकार वास्तवमा निदान गरिएको थियो। यो यस कारण हो कि यो सिफारिस गरिएको छ कि तपाईं आफ्नो बच्चाहरु को खाने को व्यवहार को लागि आधारभूत रूप बनाउन को लागि यो दूर या दूर फिर्ता जाओ। तपाईंको सानो बच्चालाई डराउने खानाको पूर्ण पुनर्जन्मको छोटो बन्द गर्न अनुमति नदिनुहोस्। तपाईंको बालबालिकालाई भोजनको व्यापक दायराको मजा लिन मद्दत पुर्याउने उनको पूर्ण रिकभरी र स्वतन्त्रताको जीवन सुनिश्चित गर्न मद्दत गर्नेछ।
बाट एक शब्द
एक खाने विकारबाट पुनःप्राप्ति समय र साहस लाग्छ। एकपटक तपाईंले सफलतापूर्वक आफ्नो डर खानाहरू जोड्नु भएपछि तपाईंले खानाको लागि थप रमाइलो सम्बन्धको आनन्द उठाउनुहुनेछ।
स्रोतहरू
> एपिस्टाइन, लियोनार्ड एच, जेनिफर एल मंदिर, जेम्स एन। रोमेमिक, र मार्क ई। बुटन। 2009. "मानव खाद्य सेन्ट को डिस्टर्मिनेंट को रूप मा बहाव।" मनोवैज्ञानिक समीक्षा 116 (2): 384-407। https://doi.org/ 10.1037 / a0015074।
> लाट्नर, जेडी र जीटी विल्सन 2000। "संज्ञानात्मक-व्यवहार उपचार र बलिमिया नसरासा र बिंगे खाडीको उपचारमा पोषण सम्बन्धी परामर्श।" खाने व्यवहार 1: 3-21।
> Schebendach, जेनेट ई।, Laurel E. Mayer, माइकल जे Devlin, Evelyn एटिया, Isobel आर Contento, रैंडी एल। वुल्फ, र बी। तिमोथी वाल्श। 2011. "एनोरेक्सिया नेर्वोसो संग वजन-पुनर्स्थापित रोगीहरुमा खाना विकल्प र आहार विविधता।" अमेरिकन डायटिटिक एसोसिएशन 111 को जर्नल (5): 732-36। https://doi.org/ 10.1016 / j.jada.2011.02.002।