किशोर र चिन्ता
दैनिक विकार एक चिन्ता विकार हो जुन सामान्यतया किशोरावस्था वा प्रारम्भिक व्यभिचारमा प्रायः सचेतक हुन्छ। यद्यपि आतंक विकार प्रायः 15 बर्ष र 35 बर्षको बीचमा सुरू हुन्छ, यो बच्चालाई बचाउन वा प्रारम्भिक क्षणमा यो अवस्था अझ बढ्न सम्भव छ।
दिक्क विकार र किशोर
किशोरों मा आतंक विकार को लक्षणहरु वयस्क ग्रस्तहरु को अनुभवहरु लाई धेरै समान हुन्छन्।
आतंक विकारको मुख्य लक्षण पुनरावर्ती आतंक आक्रमणहरूको अनुभव हो। यी आक्रमणहरू प्रायः अप्रत्याशित हुन्छन् र अत्यधिक डर, घर्षण, र कठोरताद्वारा चिन्हित हुन्छन्।
आक्रामक आक्रमणहरू सामान्यतया शारीरिक, मानसिक र भावनात्मक लक्षणहरूको मिश्रणबाट महसुस गरिन्छ। यी आक्रमणहरू सामान्यतया नीला-नीलो हुन्छन् र निम्न चार लक्षणहरू सँगसँगै छन्:
- त्वरित हृदय दर
- अत्यधिक पसीने
- चिन्ता वा मिलाउँदै
- सासको छोटोपन
- कुकुर लगाउने
- छातीको दुखाइ
- नली या पेट दुखाइ
- चन्दा, स्थिर, हल्का हेराइ, वा बेहोशी महसुस गर्दै
- डिजलाइजेशन वा डिपोनेसनलाइजेसन
- हराने नियंत्रण वा पागल जाने डर
- मृत्युको डर
- नम्रता वा झिंगे संवेदनको भावना
- चाइल्स वा तातो झन्डा
लक्षण, तीव्रता, र अवधिको सन्दर्भमा आक्रामक आक्रमणहरू भिन्न हुन सक्छन्। सबैभन्दा धेरै समयको छोटो समयको लागि, 10 मिनेट भित्र एक चोटी पुग्न। तर आतंकवादी हमलाले समाप्त भएको एक किशोरी लामो समयसम्म असर गर्न जारी राख्न सक्छ, यसको कारणले गर्दा घृणित घर्षण र चिन्ताको घडीले आक्रमण गरेको छ।
आतंकको आक्रमणको अनुभव गर्दै एक किशोरीको लागि डरलाग्दो अनुभव हुन सक्छ। आतंक विकारका साथ वयस्कहरूको समान, आतंकवादी आक्रमणहरूको अनुभव गर्ने किशोरहरूले बचाउने व्यवहारको विकास गर्न संवेदनशील हुन्छन्। जब यो हुन्छ, किशोरहरू परिस्थिति, ठाउँहरू र घटनाहरूबाट टाढा हुन थाल्छन् जुन उनीहरूले विश्वास गर्छन् कि एक आतङ्ककारी आक्रमणलाई ट्रिगर गर्न सक्छन्।
उदाहरणका लागि, भीडबाट बच्नको लागि सुरू गर्न सुरु गर्नुहोस् - जस्तै स्कूल असेंबलीहरू वा क्याफेटरियामा। त्यो पनि कार वा अन्य यातायातको डरलाग्दो डरलाग्दो हुन सक्छ, र घर जस्तै सुरक्षित ठाँउको ठाउँ छोड्ने डर लाग्छ।
आक्रामक अवस्थाबाट जोगिन सक्ने अवस्थाहरू रोक्न सक्छ जुन आतंककारी हमलाहरू ट्रिगर हुन सक्दछ जुन एरारोफोब भनिन्छ । यद्यपि वयस्कता मा अधिक सम्भावित हुन सक्छ, एगोरफाबिया किशोरी को समयमा विकसित हुन सक्छ। आतंकको विकारको साथमा एक तिहाई बारे एगोरफोब पनि अनुभव गर्दछ। यो अवस्था सम्भवतः कमजोरी हुन सक्छ, जुन एक किशोरलाई एगोरफोबियाको साथ घर हुन सक्छ।
उपचार विकल्पहरू
यदि बेपत्ता भएमा, आतंक विकारले किशोर किशोरीलाई नकारात्मक असर पार्न सक्छ र सम्भावित विद्यालय, रिश्ते र आत्म-सम्मानको साथ समस्याको सामना गर्न सक्छ। केवल एक डाक्टर वा योग्य पेशेवरले एक किशोरलाई दिक्क विकारको साथ पत्ता लगाउन सक्छ। डाक्टरले आतङ्ककारी आक्रमणका लागि सम्भावित चिकित्सा कारणहरू पनि शासन गर्न सक्छन् र निर्धारण गर्दछन् कि कुनै पनि सह-स्थिति अवस्था अवस्थित छ, जस्तै अवसाद ।
सौभाग्य से, सुरक्षित र प्रभावकारी उपचार विकल्प उपलब्ध छन् विक्रिक विकार संग किशोरहरुलाई मद्दत गर्न। केहि भन्दा अधिक सामान्य उपचार विकल्पहरूमा मनोचिकित्सा , औषधि र स्व-सहायता रणनीतिहरू छन्। यी विकल्पहरूको संयोजनको प्रयोग गर्दा उपचार उपचार परिणामहरू प्रायः सर्वोत्तम हुन्छन् र उपचार सिफारिसहरू मार्फत पछ्याउँछन्।
मनोचिकित्सा को माध्यम ले, एक किशोर एक पेशेवर संग मिलन सक्छ जो आतंक विकार को गहिरो भावनाहरु को माध्यम ले काम गर्न को लागी को लागी कोटिंग रणनीतिहरु लाई विकसित गर्न को लागी। विभिन्न प्रकारका मनोचिकित्सा उपलब्ध हुन सक्छन् - सबैभन्दा सामान्य हो संज्ञानात्मक व्यवहार उपचार ( सीबीटी ), जसले किशोरहरूलाई मदत र व्यवहारको स्वस्थ तरिका विकास गर्न मद्दत पुर्याउँछ।
पारिवारिक मनोचिकित्साले किशोर र बाकी परिवार बीच सहयोग सम्बन्धी सम्बन्ध निर्माण गर्न आवश्यक हुन सक्छ। समूह थेरेपी पनि उपलब्ध हुन सक्छ, जसमा किशोरहरू साथीहरूको साथमा समस्याहरू मार्फत काम गर्ने सक्षम हुनेछन् जुन समान समस्याहरु संग संघर्ष गर्दै छन्।
दैविक विकार पूर्ण रूपमा एक जीवनको अनुभव र बन्द हुन सक्छ। उदाहरणको लागि, एक किशोरीले धेरै महिनाको लागि लगातार र अप्रत्याशित आतंक आक्रमण हुन सक्छ, पछि धेरै वर्षहरु मा तिनीहरूले कुनै पनि लक्षणबाट पीडित छैनन्। बावजूद कि भित्री विकार अल्पकालिक समय वा सम्पूर्ण जीवनको लागि अनुभवी भएको छ भने, यो असामान्य हुनु पर्दैन। चाँडै एक किशोरीले उनीहरूलाई चाहिन्छ सहयोग पुर्याउँछ, छिटो वेभसाइटको लागि सुधार हुनेछ।